هون چّلے سی اسیں تاں اّکھراں دے رُوبرُو۔
کَون سانُوں کر گِآ سںگمرمراں دے رُوبرُو۔
ےاد رّکھیں, پّتھراں دے سهِر دا دستُور هَے
شیشِآں نے هو هی جانا ٹھوکراں دے رُوبرُو۔
مهِل وِچ سُّتا پِآ سی, ڈالراں دے دےش وِچ
هو رِها سُپنے ‘چ سی کّچے گھراں دے رُوبرُو۔
پِںجرے دی چوگ دا موه جال لَے کے بهِ گِآ
کِس ترھاں هُںدا پرِںدا اںبراں دے رُوبرُو۔
جِسم ‘تے سی زخم ڈُوںگھے, بھر گاے سبھ وکت نال
رُوه تاں هالے وی هَے رهِںدی نشتراں دے رُوبرُو۔
