هونیاےں, من موهنیاےں
اُمراں دے دھونے دھونیاےں
تےرے سدکے جاواں
سانُوں جںمنوں ودھ کے
کی هور سزاواں
هر کِّکر دی سُول ’تے
ساڈا سِرناواں
هُن تے اَےوےں هّس کے
تَےنُوں مگروں لاهواں
هونیاےں, من موهنیاےں
تےرے سدکے جاواں
هونیاےں, من موهنیاےں
اُمراں دے دھونے دھونیاےں
چّل اّگے اّگے
آاُںدے نِّت بھُچال نی
ساڈی ِاّک ِاّک رگے
ساڈیآں ناڑاں نال
کھُوهاں نُوں جالا لّگے
ساڈیآں سوچاں نال
سمےں دے دھَولے بّگے
هونیاےں, من موهنیاےں
چّل اّگے اّگے
هونیاےں, من موهنیاےں
اُمراں دے دھونے دھونیاےں
آ لاایاے گوتے
جیون دے کالے پانیآں
اسیں بانے دھوتے
وهِشت تے ترتھّلیآں
هتھ جوڑ کھلوتے
وےلے دے نمرُود نُوں
اّج لااُنا جوتے
هونیاےں, من موهنیاےں
آ لاایاے غوتے
هونیاےں, من موهنیاےں
اُمراں دے دھونے دھونیاےں
لّکھ بن جا کهِراں
ساڈے لای رُشناایآں
مِرگی دیآں لهِراں
اسیں مِّٹھے شهِد وجُود
وِچ بھر لایآں زهِراں
دِل آکھے سّپ دی رُّڈ وِچ
جا جا کے ٹھهِراں
هونیاےں, من موهنیاےں
لّکھ بن جا کهِراں
هونیاےں, من موهنیاےں
اُمراں دے دھونے دھونیاےں
آ رل کے بهیاے
هونی هونی کھےڈ کے
ِاّک مِّک هو رهیاے
اتے جّگ نُوں هّسدا چھّڈ کے
کبراں وِّچ لایاے
تے رل دووےں انهونیآں
نِّت هونا سهیاے
هونیاےں, من موهنیاےں
آ رل کے بهیاے
هونیاےں, من موهنیاےں
تےرے سدکے جاواں
