هور سُنِآ نا کُجھ کِها جااے۔
اَے کلاکار چُّپ رِها جااے۔
اُه پرِںدا جرُور پرتےگا,
اَوس بارے نا سوچِآ جااے۔
رات دے ناں کرا ديو سُورج,
رات نُوں دِن وی سَوںپِآ جااے۔
ِاس نوےں سال دا نواں کی هَے!
کِس نجُومی توں پُّچھِآ جااے۔
کھُسک سهِرا پُکاردا مَےںنُوں
کاس سهِرا تے برسِآ جااے۔
کهِ رِها هَے اُچھال لهِراں دا,
هور کُجھ دےر تڑپِآ جااے۔
مَےں بڑی دےر توں هاں سوچ رِها,
اّج کِس کول پهُںچِآ جااے۔
