هوٹھاں اُّتے چُّپ دا پهِرا, پَےریں پا زںجیر گِآ ۔
سدھراں دی مُٹِآر دی چُنّی, کر کوای لیرو لیر گِآ ۔
کِهڑے پھُّل دی تاںگھ نے تَےنُوں, ادھمويا کر دِّتا اے ?
وِّچ بهاراں بُل-بُل ! تےرا رونا سینا چیر گِآ ۔
کّلھ دی ٹّکر وِّچ جو مرِآ, دُنیآں والے جانن کی,
تاج کیهدا سی ? پُّتر کیهدا ? کِس دا سوهنا ویر گِآ ?
سوچ-سمجھ دا پاںدھی بن کے, کِنّاں-کُ چِر لڑدا اُه,
اّج تے 'راںجھا' اپنے هّتھیں 'سَےدے' نُوں دے 'هیر' گِآ ۔
سُکھ کی ?سُکھ دی 'وا وی بھُّل کے, مےرے وِهڑے آای نا,
تَےنُوں مےرے خُآب دی کوای, اُلٹی دّس تابیر گِآ ۔
اّکھاں سُّکیآں وےکھ نا سمجھیں, مَےنُوں گّلاں بھُّلیآں نے,
سینے بھاںبڑ بلدا هَے, پر اّکھاں 'چوں سُّک نیر گِآ ۔
لوکیں مَےتھوں پُّچھن تے, پھِر دّس 'سلیم' مَےں دّساں کی ?
ِاّکو آس دا تارا سی, تے اُه وی ڈُّب اخیر گِآ ۔
