هُن ماں بُّڈھی هو گای هَے
اَےنک دے موٹے شیشِآں پِّچھے
لکو لایآں نے
اُس نے آپنیآں
سُپنهین اّکھاں
پتا نهیں کِاُں
اج مَےنُوں ماں دی جوانی
بهُت ےاد آ رهی هَے…
شیشے مُوهرے کھڑھ کے
لںمی گُّت گُںددی ماں
ماں دا شنیل دا موتیآں والا سُوٹ
تِّلے والی جُّتی
تے هُن چھن چھن کردیآں جھاںجراں
ےاد آ رهی هَے
شرابی پِاُ دے للکارِآں توں سهِمی
ملُوک جِهی ماں
تے سبھ توں وّدھ ےاد آ رهی هَے
ماں دی گیتاں والی کاپی
جِس نُوں ماں
بهُت سںبھال کے رکھدی سی
پر هَولی هَولی ودھن لّگی
ماں دے گیتاں والی کاپی نهیں…
ماں دی کبیلداری تے چِںتا
هور اُّچیآں هون لّگیآں
پِاُ دیآں بڑھکاں
وِهڑے وِچ پھِردیآں
انسّدیآں پراهُنیآں ورگیآں
دھیآں نُوں دےکھ دےکھ
هَولی هَولی
کُملااُن لّگی ماں دی ممتا
هَولی هَولی
پتھرااُن لّگے ماں دے چاا
رُلن لّگی
ماں دی گیتاں والی کاپی
بِکھرن لّگیآں
گیتاں دیآں ستراں
توڑ دِّتیآں
مےرے اڑب پِاُ نے
ماں دی ملُوک وینی ‘چوں
کّچ دیآں وںگاں
بِکھر گاے
زِںدگی دے روڑاں والے راه وِچ
جھاںجراں دے بور
مںگتی نُوں دان کر دِّتا
ماں نے موتیآں والا سُوٹ
پھےر مَےں کدے نهیں تّکِآ
ماں نُوں شیشے مُوهرے کھڑھ کے
کّجلے دی دھار پااُںدِآں
پھےر کدے ےاد نهیں آای
ماں نُوں گیتاں والی کاپی
هُن ماں
وِهڑے وِچ مںجے ‘تے بَےٹھی
ڈَور بھَور جھاکدی رهِںدی هَے
سُنّے دروازے وّل
آس کردی هَے کِ
اُس دی کوای دھی
سهُرِآں توں آوے,
آ کے اُس دے گل نُوں لِپٹ جاوے
اُس دے اّتھرُو پُوںجھے
تے اُس دے زخماں تے
دِلاسے دی ملھم لاوے,
جِهناں تے اجے اںگُور نهیں آيا
پر نهیں…
مَےں ماں دے دُّکھاں بارے سوچ کے
بھاوُک نهیں هونا
نهیں اُس نُوں گھُّٹ کے مِلنا
نهیں اُس دے گل لّگ کے رونا
نهیں کرنی
اُس کمزور اَورت نال همدردی
جو آپنے سُپنِآں نُوں
ٹُّٹنوں نا بچا سکی
جو آپنی جوانی نُوں
هّس کے نا هںڈھا سکی
جِس دی لںمی گُّت
مےرے پِاُ نے هزار وار پُّٹی
جِس دی هر سّدھر
سینے وِچ تڑّک کر کے ٹُّٹی
جو گوریآں گّلھاں دے نیل
گھُںڈ وِچ چھُپااُںدی رهی
تے شرابی پتی دے زُلماں ‘تے
سدا پردے پااُںدی رهی
جِس دے هوٹھاں ‘تے
کدے وی دِل دی آواز نا آای
جِس نے آپنے من-پسںد گیت دی
ِاک وی ستر نا گاای
نهیں…
مَےں بھاوُک نهیں هونا
نهیں جانا اُس دے اّتھرُو پُوںجھن
مَےنُوں کاِارتا نال
کوای همدردی نهیں
پر شاِاد…
مَےں آپنی ماں دی
کاِارتا توں هی سِّکھِآ هَے
کِ کاِار هونا گُناه هَے…
گُناه هَے:
آپنیآں هُسین سّدھراں
تے هُسین گیتاں نُوں بھُّل جانا
مهِز روٹی دے ٹُکڑِآں خاتر
هیرے جِهی جِںد دا تُل جانا
گُناه هَے:
آپنی سوهنی گُّت نُوں
پِآر-هین هّتھاں وِچ
بِکھر جان دےنا
سںدھُور وِچ لِّبڑی هوای برچھی نُوں
سینے وِچ اُتر جان دےنا
گُناه هَے:
مّتھے ‘تے لّگی بِںدی دے
داِارے وِچ سِمٹ جانا
سُوهی پھُلکاری وِچ
لاش بن کے لِپٹ جانا
تے…
مےریآں آںدراں ‘چوں
ماں دا دُّدھ اُبالے کھان لگدا هَے
مَےں تُر پَےںدی هاں
ماں دے وِهڑے وّل
کلاوے وِچ لَےںدی هاں
اُس دی کُملا چُّکی کايا
پُوںجھدی هاں
اّکھاں دے کوياں ‘چوں
ڈب-ڈُبااُںدے هںجھُو
بھالدی هاں اُس دی رُوه ‘چوں
چِراں دے گُآچے گیت
تے لِکھدی هاں
ِاهناں گیتاں نُوں
نوےں سِريوں
آپنی کاپی 'تے
ِاه پِآر نال سُلگدے هواے
اںگِآرِآں ورگے گیت
آپنے پِاُ دے
اُهناں پِآر-هین هّتھاں وِچ
رّکھنے چاهُںدی هاں مَےں
جِهناں نے کھوه لای سی
مےری ماں توں
گیتاں والی کاپی۔
