هُن سُپنِآں وِچ روز وهِںدی هَے ندی ِاک ساںولی
باهروں تاں لگدی شاںت هَے پر هَے بڑی اُه منچلی
اُسدا شُغل پاوے ن کےول دِل مےرے اںدر خلل
سوچاں دے اںدر وی مچی رهِںدی سگوں هَے خلبلی
اُسدی نِشانی موتیاے دے پھُّل تاں مُرجھا گاے
ساهاں ’چ هالے تیک پر خُشبُو اُنھاں دی هَے رلی
دِن تاں دِناں ورگے نے هُن وی, اُه رِها پر اُه نهیں
گھےرے اُداسی گھور هُن وگدی هوا جد سںدلی
غلتی ِاه مَےتھوں هو گای مںزِل مَےں اُسنُوں سمجھِآ
چےتے جِدھے اںدر وسی رهِںدی سدا پِچھلی گلی
