هُن تے لّج نهیں پالی جاںدی, کیتے کَول کراراں دی ۔
افرا-تفری دے ِاس دَور 'چ, نِبھ نهیں سکدی ےاراں دی ۔
دّسو لوکو! دُنیآ دا جے امن, تباه نهیں هُںدا پِآ,
کِاُں مُڑ لهُو نال لِّکھی جاپے, سُرخی اّج اخباراں دی ۔
اےس سدی دے لوکاں نُوں کُّجھ, ِاںج مجبُوری ڈںگِآ اے
روںدے هَےن فرِشتے دےکھ کے, هالت خُدمُختاراں دی ۔
اّج وی هیراں لُّٹیآں جاون, راںجھے کنّ پھڑواںدے نے,
ادلی راجے کیمت نهیں اّج پااُںدے کُوک-پُکاراں دی ۔
جوبن اُّتے رّتا نهیں تے, دِل دے وِچ اُداسی اے,
مرنِاُں! کوای گّل هی چھےڑو, ساکی دی مَےخاراں دی ۔
آون والا وےلا مَےنُوں, هور وی اَوکھا دِسدا اے,
هالے هور وی ودھدی جاپے, 'زخمی' اّگ بزاراں دی ۔
