هُسن دے تھوڑا جےها
چنّ نُوں سجااُنا هَے
باهر آ جرا
دھرت توں هنےرا پُوںجھنا هَے
دِن کدے اںبر چوں
نهیں چڑھِآ
تُوں جاگی هووےںگی والاں دا جُوڑا کردی
اُداس دِّل پل بھر وِرے نے
جُلپھاں چھںڈیآں هونیآں تَےں چھّت تے چڑھ کے
پھُّل پّتے هّسے نے
مُسکراای هووےںگی شرما کے بُوهے اَوهلے
هرِآول نّچی هَے
رِمجھِم ورسی هونی
تےرے کےساں دیآں گھٹاواں چوں
دُپهِر کھِڑی هَے پھِر اّج
تےری مُلاکات دا بھُلےکھا پَےںدا هَے
مور کُوکِآ هَے
اُداس ڈالیآں تے کوںپلاں نّچنگیآں
پھُّل هّسنگے
کوِال بولی هَے
کِسے دے هوٹاں دی پِآس بُّجھےگی
سینا ٹھرےگا کِسے سُورج دا
