ِاه کَون اجنبی مِری سوچاں 'چوں وِچردا۔
نا ساهمنے آاُںدا هَے نا کِدھرے هَے دِس رِها۔
بدلیآں وِچوں دی کُای مَےنُوں رِها بُلا,
پھُّلاں دے اُهليوں جِوےں آواز ماردا۔
وادی نُوں پُّچھاں دّسدی کُجھ وی تاں هَے نهیں,
مُڑ مُڑکے جھرنا هَے بھلا کِسنُوں نِهاردا۔
کںڈھے نهِر دے دُور توڑی بِرخ هن کھڑے,
سارس دا جوڑا روز هَے اےتھوں دی گُزردا۔
پَوڑی توں اُّتردے کِسے دے جاپدے کدم,
دےکھاں اُدھر نُوں تاں دِسے سايا دیوار دا۔
ِاه زِںدگی وی جِس ترھاں خُشبُو دا هَے لِباس,
خُشبُو ترھاں پر اےسنُوں کوای هی پهِندا۔
