ِاه کی سوچدے رهِںدے اَو بھوليو, بھوليو بےپرواهو
کدیں تے چھّڈو دُّکھ رونے نُوں کدیں تے خُش هو باهو
هور وی هِّک دُوجے دے سںگ بھِّج کے دِلاں نُوں گرماایاے
ِاچرک هور وی اّکھاں سےکیاے, هور وی ِاچرک راهو
رات دی شَوه سمُںدراں دے وِچ ڈولے کھاںدی بےڑی
خَےر رهی تے کںڈھے لّگ سی, جد وی پھُّٹی پاهو
جیون آبِد کھُردے کںڈھے اُتے هِّک مزار اے
هِّک دِن ِاهنُوں روڑھ لَے جاسی گھےر کے وگدا شاهو
