ِاه نےرھے دا جادُو ِاک دِن ٹُّٹےگا ۔
مےرے جُّسے وِّچوں سُورج پھُّٹےگا ۔
هُن تے ساه وی ٹاواں-ٹاواں آاُںدا اے,
رُوه دا پںچھی پِںجرے وِّچوں چھُّٹےگا ۔
رسماں دے ِاس بھروےں-بھروےں مےلے چوں,
سوچ رِها واں کِهڑا جھںڈی پُّٹےگا ۔
چڑھِآ پھِردا اےں تُوں تختاں-تاجاں تے,
ِاک دِن وےلا تَےنُوں هےٹھاں سُّٹےگا ۔
غم دی جںجھ چڑھی اے باجے-گاجے نال,
کِهڑا پلکاں اُّتوں هیرے لُّٹےگا ۔
مَےں جیهنُوں پرواجاں دِّتیآں اںت دیآں,
پتا نهیں سی مَےنُوں اںبروں سُّٹےگا ۔
مَےں گلگھوٹُو دِّتے جِسراں سّدھراں نُوں,
مےرے واںگُوں کِهڑا ساهواں پُّٹےگا ۔
راه ِاکلاپے دا مَےں 'اکرم' چھوهِآ اے,
رستا آپے مَےنُوں وےکھ کے هُّٹےگا ۔
