ِاّک اّکھر ِاس مَےں نے مےری
اَےسی هوس بھُلاای ۔
دِن رات پھِراں مَےں مَےں کردا
مَےں دی سمجھ نا آای ۔
بّکرا پھِرے جے مَےں مَےں کردا
لاه دےن دھَون کساای۔
مَےں پھِراں مَےں مَےں کردا
گِّٹھ بھر دھَون ودھاای۔
جںگل پھِرے جے مےمنا
مَےں مَےں کرے دُهاای۔
نا سمجھ نی جاندا
کر مَےں مَےں مَوت بُلاای۔
کای آاے کای چلے گاے
مَےں مَےں کر دُهاای۔
مَےں مَےں کردے مر مِٹے
پر مَےں نُوں مَوت نا آای۔
مَےں پھِراں مَےں وِچ بھرِآ
اُّچی نزر اُٹھاای۔
کای تھاں ِاس مَےں نے مےری
بندی بنت بناای۔
ِاس مَےں توں دُّکھی هو کے مَےں
لّگا مَےں دی کرن سفاای۔
سوچ-سوچ هار گِآ
پر کُّچھ وی سمجھ نا آای۔
ِاس مَےں نُوں مارن دی مَےں
کای وار وِاُںت بناای۔
آپ ڈِّگا کھا کھا چوٹاں
پر مَےں نُوں آںچ نا آای۔
کیل پٹاری مَےں نُوں پا لاں
بن جوگی بین وجاای۔
پھن تان سّپ کھڑ گِآ آ کے
مےری نانی ےاد کراای۔
پھِر لَے مِرچاں کَوڑیآں مَےں
اَےسی دھُونی پاای۔
کھںگھ کھںگھ اّکھیآں روایآں
مےری اکل ٹِکانے آای۔
هار تھّک بَےٹھا رّب دے چرنی
رّب وِچ سُرت لگاای۔
مَےں مَےں نا تُوں رِها
مَےں رّب دی رهِمت پاای۔
اُس دِن توں مَےں کّڈھ جُبانوں
گںگا ڈُّبکی لاای۔
تن من سبھ نِرمل کرِآ
مَےں وی مار مُکاای۔
دھنّواد اُس رّب دا کیتا
جِسنے مَےں توں جان چھُڈاای۔
تُسیں وی ِاس مَےں نُوں چھّڈو
مَےں نا کِسے دی بھاای ۔
