کالیاے راتے مَےں باری 'چ بَےٹھا
کِدھر سںگیت تےرے جوبن دا ورسے ?
مَےں روںدے سِتارے دے ساهاں سُنداں
تےرا جوبن اے اَےنا ! اسیں ترسے۔
کھوٹا ِاه ساون گریباں نُوں مارے
گم مےرا اّتھرُو دے پانی ن سرسے۔
کالیاے راتے مَےں گگناں دا راهی
مےگھاں 'چ کُچلے نے چانن هجاراں۔
هَوکے جِهے وِچ جِںدُو دا مرنا
مَوت دی هُوںگر نُوں بِجلی نے دھُوهنا
کُچلے هواے چانن دا مارنا ماراں;
ارساں دے اںدر جِاُں کُوناں پهاڑاں
مَےں سُندا, مَےں وےںهدا هاں باری 'چ بَےٹھا-
سَےآں کراںتیآں دے پِّچھوں نی راتے
باری تے دستک آ دےون فُهاراں۔
کالیاے راتے مَےں باری 'چ بَےٹھا
جُلپھاں دے اُهلے سُناں کُرلاٹاں۔
تِرے بےسُمار جوبن دے پَےراں تے اڑیاے
سِسکن راهیآں دی ےاداں 'چ واٹاں۔
سِتارے دے پّتھر نے لںمی کهانی
ےُگاں دے سپھراں 'چ تُریآں نے راتاں۔
راتے مَےں تَےںڈِآں راهاں دا بےلی
کماداں ّچ بھِجدے جنَوراں دے سُپنے-
سَےهے دے کھت وِچ پرلو دا ورھنا
لُوںبڑ دی کھُّڈ وِچ جل دیآں مهِکاں
بگھِآڑاں دیآں اّکھاں وِچ کام دا چڑھنا
مانس نے تیویں دی ےاد 'چ رونا—
مَےں جانا کِ سبھ تھاں سرِسٹی نے جلنا
کالیاے راتے پَےگںبر دے واںگُوں
مَےں جانا کِ کِس تھاں هَے برِها نے هونا۔
راتے مَےں تَےںڈِآں راهاں دا بےلی,
کالِآں مِرگاں دی جُوه 'چ پانی !
سِںگ ماسُوماں دے رانی دے چرنیں
سُپنے 'چ جھُکدے نے راتاں 'چ جانی-
ِاه نھےرے دی گاراں 'چ پانی دا وسنا
ستااُنا ِااُں کُدرت دے رِسیآں نُوں آ کے
وَےراگاں 'چ ڈُّبی ِاه بات پُرانی۔
سوهنی دا دےس پرايا هَے هويا
باگاں دی سُندے هاں هور کهانی۔
کالیاے راتے تُوں کےساں نُوں دھو دھو
بھرِآ اے مِرگاں دی جُوه 'چ پانی۔
راتے مَےں تَےںڈِآں راهاں 'چ جاگاں
مهاں تِمر نُوں جا ون ون پچھاناں۔
نھےرے دا جوبن جو ساکھاں 'چ وسدا
ِاه سمِآں دی وستی دا چور هَے کوای,
مهِکاں نُوں کںدھے تے چُّک چُّک کے لِآنا۔
سِکوے توں کھالی ترےلاں دی چھن چھن
آ پّتاں دے جوبن 'چ هُںم-هُماای;
سهِمے هنےراں نُوں بھِاُں بھِاُں کے جانا۔
چوراں نُوں آ کے هَےرانی هی گھےرے
اںتاں دی مِهراں دا بھےتی هو اَونا !
گھُںڈ وِچ جوبن نُوں سمجھن والا
مِّٹھا جِها کوای بھرم نِآنا-
سںگیتاں دے جادُو دے پهِرے 'چ آيا
کاِانات هنھےرے نُوں لّگے اںنجانی۔
کالیاے راتے مَےں باری 'چ 'چ بَےٹھا
مَےں تیویں دے اںگاں دے سُپنے پچھاناں۔
مَےں دِل دیآں لهِراں نُوں مُّٹھی 'چ گھُّٹاں
مَےں تیویں دے اںگاں دا راج ن جاناں۔
اںگاں دی مهِک تاں بکبکی تّتی
کام-ترِسنا 'چ جیون مَےں ماناں۔
راتے مَےں تَےںڈِآں راهاں دا بھےتی
میهاں 'چ بھِّجے مَےں ساهاں نُوں چُںماں۔
رُوه دے پتالاں دے بھےتاں نُوں دّسن
مےری ِاه بستی 'چ آاے نے دُوروں
مَےں ےاراں دے کاسِد دے راهاں تے وِچھِآ
مَےں اُسدی پچھانی اے نجر هی دُوروں۔
کالیاے راتے مَےں باری 'چ بَےٹھا
مےری وی سوهنی دا کالا اے بانا۔
نھےرے دا لّکھاں جھناواں توں اّگے
لّکھاں هی ورھِآں دا برِچھ پُرانا-
وسدا اے جِّتھے کِ سُّتی اُه سوهنی
پهِرا کوای دِںدا اے ناگ ستانا۔
پھُںکارا جو مارے مَےں جان نا' لاواں
سُّٹ منی, ن اُه چُّکے نِتانا۔
راتے مَےں تَےںڈِآں راهاں دا بےلی
پانی دے جَوبن 'چ ساںولا ساون۔
هوای بھّج گگن دے پهاڑاں دے اُهلے
دُور بّدلی ِاک بِجلی دے لهِںگے والی,
چّلی اے ےاراں دی کھَےر مناون۔
جوبن دے وان لَے رات هَے پھِردی,
هِجر دی نیںدر دی الکھ مُکاون۔
کںولاں جِهی نیںدر ! سَےداای راتاں !
کےساں دے سُّتے هُسن نُوں رُلاون-
دھُوه دھُوه کے کےساں دی ساری جُآنی
کالیآں راتاں تاں کهِر کماون۔
جھاںجے چلے گاے پِآری تے ورھ ورھ
سُورج ن آيا اے کےس سُکاون ۔
تےرے تاں جوبن دی سار ن مَےنُوں
مَےں هںجھاں دے پانی نُوں آياں ستاون۔
چارا وی هَے کوای گریباں دا لوکو
هرپھ ن لّبھن تاں اّتھرُو آ جاون۔
کالیاے راتے مَےں باری 'چوں دےکھاں
نھےرے دے اُّٹھن تُوپھان هجاراں۔
ِااُں بےمُهارے پھَوجاں دا چڑھنا !
کِهڑے ِاه دےس 'چ تُریآں نے واراں ?
میهاں دی چھّلاں 'چ بھِّجدے هی جانا
دھُںمھ جنُونّ دیآں چڑھیآں نے دھاڑاں۔
کِّتھے کُ رن جینھے کھُون نُوں پینا,
اّگ دی پَوناں 'چ مَوت پھُںکاراں ?
مهِکاں ِاه دّسن : کو راکھس دی هونی
چھاننی هو جانا لوه دے میناراں۔
تَےںڈِآں نَےناں 'چ تارے دے پانی
راتے نی ساهاں 'چ لّکھ هبکاراں۔
مَےں پھڑن تُوپھاناں دی واگاں نُوں آيا
کِهڑے جی دےس 'چ جانا سُآراں ?
کالِآں وےساں 'چ جاںدے سِپاهیاَو
راهاں ّچ ون ِاک ندیآں دے پاراں-
اُّتر وّل کر پَےها کِ جِّتھے,
ٹُونےں کرےںدیآں سوهنیآں ناراں۔
پَےهے دی هّد نُوں چُںم کے جانا
ڈُوںگھِآں پِںڈاں چ موڑ مُهاراں۔
سِپاهی هو دےکھن نُوں دِل دے سَوداگر
دےنیآں ساںول نُوں ساڈیآں ساراں۔
ساون دی ےاداں 'چ لّکھاں چھلاوے
جھلک کے لهِراں 'تے چھِپن بهاراں۔
