ِاک دِن تَےنُوں سُپنا بھی هوسن
گلیآں بابل والیآں ۔
اُّڈ گاے بھَور پھُّلاں دے کولوں,
سن پّتراں سن ڈالیآں ۔
جںگل ڈھُوںڈِآ مَےں بےلا ڈھُوںڈِآ,
بُوٹا بُوٹا کر بھالیآں ۔
کّتن بَےٹھیآں وتِ وتِ گایآں,
جِاُں جِاُں کھسم سمالیآں ۔
سےای راتیں لےکھَے پایآں,
جِکے نال مِّتراں دے جالیآں ۔
جِت تن لّگی سوای تن جانَے,
هور گّلاں کرن سُکھالیآں ۔
کهَے هُسَےن فکیر ساںایں دا,
بِرهوں تُساڈے جالیآں ۔
