ِاک دِن تَےنُوں سُپنا تھیسن,
گلیآں بابل والیآں وو ۔رهااُ۔
اُڈِ گاے بھاُر پھُّلاں دے کولوں,
سن پّتراں سن ڈالیآں ۔1۔
جِتُ تنِ لّگی سوای تنِ جانے,
هور گّلاں کرن سُکھالیآں ۔2۔
رهُ وے کاجی دِل نهیاَوں راجی,
گّلاں هوایآں تاں هوون والیآں ۔3۔
سےای راتیں لےکھے پاُسن,
جو نال ساهِب دے جالیآں ۔4۔
نااُں هُسَےنا تے جات جُلاها,
گالیآں دےںدیآں تانیآں والیآں ۔5۔
