ِاک-دُوجے توں اسیں اُکتاای جانےآں ۔
ِاک-دُوجے نُوں واا وی لاای جانےآں ۔
ساڈے وِّچوں شرم هِآ سبھ مُّکی اے,
اپنِآں اُّتے بںب چلاای جانےآں ۔
غَےر زُباناں دے لِشکارے وِچ رهِ کے,
ماں بولی نُوں آپ بھُلاای جانےآں ۔
جِهڑا ِاّک نزر وی سانُوں دےکھے نا,
اُهدی راه وِچ نَےن وِچھاای جانےآں ۔
نفرت جِنّی بهُتی هُن اُه کردا اے,
اسیں وی بهُتا پِآر ودھاای جانےآں ۔
اےس کلهِنی دَولت لای 'ِارشاد' اسیں,
لهُو دے رِشتے سبھ مُکاای جانےآں ۔
