ِاّک دُوجے دی چھاوےں گُوڑھے پِآر دیآں
تےریآں گّلاں سّجنا سینا ٹھاردیآں
وےکھ مُسیبت لوکاں دی من کںبدا نا
سںگ دِلاں نُوں ندیآں وی کد تاردیآں
تویآں چھوھیآں توپاں تےگاں آرِآں دی
این نا منّن کَوماں جےکر ٹھاندیآں
تِتلی بھَورے پَوناں نُوں کی خبراں نے
کِنّیآں ڈُوںگھیآں ساجھاں فُّل تے کھار دیآں
رِشتے ناتے بےمَوسم بےجان جِهے
گّلاں هی نے باکی رسم نِبھان دیآں
چاا چڑھدا سی بُوهے وےکھ کے سّجناں نُوں
پُّچھدے هاں هُن آپ تریکاں جان دیآں
پھّٹڑ لوکاں نُوں کوای اّجکّلھ چّکدا نا
دَوڑاں نے بّس پھوناں تے پھِلمان دیآں
کلمکار وی شمی مُوںه لُکا چھّڈدے
پَے جان لوڑاں جےکر سّچ سُنان دیآں
