ِاّک کوِتا اُس رّب دے ناں جِهی,
ِاک کوِتا مےری پِآری ماں جِهی۔
چِّت کردا مَےں هُنے بناواں,
سوهنے سوهنے سبد سجاواں۔
ِاّک کوِتا مےری بھَےناں ورگی,
بھِّجے سِّلے نَےناں ورگی۔
ویر اُڈیکن, سوچن بولے,
کاگ جِتھے اُس سوهنی تھاں جِهی۔
چِّت کردا, مَےں هُنے بناواں...
ِاّک باپُو دے پگ دے رںگ جِهی,
جیون جاچ تے وّکھرے ڈھںگ جِهی۔
مےرے نال جُڑی گھر چھّڈکے,
اُسدی سںگ, اُهدی رںگلی وںگ جِهی۔
چِت کردا مَےں هُنے بناواں...
اُس ورگی جو چوری تّکے,
دِل دے سارے بھےد وی دّسے۔
دِل تے پتھر دید نُوں چّکھے,
نا سمجھے مَےں لّکھ سمجھاواں۔
چِت کردا مَےں هُنے بناواں...
جاں کوِتا کِسے چُّپ دے ورگی,
سُّکے جِهے کِسے رُّکھ دے ورگی۔
بںجر جِهی کُّکھ دے ورگی,
جاں کِرتی دے دُّکھ دے ورگی۔
اَے پر کِتھوں سبد لِآواں,
بھرِآ گلا مَےں کِوےں سُکاواں۔
دِل کردا مَےں هُنے بناواں,
ِاّک کوِتا اُس رّب دے ناں جِهی,
ِاک کوِتا مےری پِآری ماں جِهی۔
