بیت چُّکے دے نھےرے ساگر وِچ
هور ِاک دِن دی روسنی گرکی,
مّچھی دے واںگ تِلھکدی هّتھوں
هور ِاک پَےر جِںدگی سرکی۔
‘هور کُجھ چِر اجے ٹھهِر جاایاے
سَےد راه چوں پهاڑ هٹ جااے,
نِکھر جاون دُمےل پریتاں دے,
سَےد پھِکراں دی دھُںد چھٹ جااے۔
دےو پریآں دے سورن-مهِلاں دی
جادُو-باری دے وِچ بهِںدی اےں
تُوں اجے جِںدگی نهیں دےکھی
تُوں اجے سُپنِآں ’چ رهِںدی اےں۔
جِس گھڑی دی اُمید هَے تَےنُوں
اُس گھڑی نے کدی نهیں هونا
ِاسک نُوں مُلتوی تاں کر دایاے
مَوت نے مُلتوی نهیں هونا۔
