هر دم ساه اُونے هُںدے نے
ِاک دِن اںگ-وِهُونے هو کے تُر جاںدے نے
کّچی مِٹی-مُورت واںگُوں بھُر جاںدے نے
راهی تُر جاںدے نے,
ساهی پھرج نِبھا دےںدے نے :
پتنی هاهاکار,
اپتنی سِسکی,
ےار سِرپھ کّچ کھنکااُںدے نے,
اپنے ساهوےں کھالی جام ٹِکا کے,
ساِاد کوای آکھے :
“دُنیآں وِچ سبھ توں کَوڑا هَے کھالی پِآلا,
آپنی مرجی کوای نا پیوے"
تے, دپھتر دے همجولی-
ِاک مِنٹ کھاموسی والا نےم پالدے :
ساڈا ساتھی چلا گِآ چھاںٹی توں پهِلاں
مَوت کُوےلے-
اُس دی کھاتر, ساڈی کھاتر
آاَو ِاک مِنٹ لای سُںنجا سوگ مناایاے
چُپ کر جاایاے ۔”
