ِاّک پںچھی سُرخابی
مےرے دِل وِّچ آ وّسِآ
رںگ لال, ‘گُلابی’
مےری رُوه وِچ جا دھّسِآ
دھَون اُهدی سُراهی جِهی
چال بےپرواهی جِهی
زُلپھاں دے پےچ پاے
نُور مُّکھ تے هَے مّچِآ
جھیل جهیآں اّکھیآں نے
نیل کمل جِاُں رّکھیآں نے
بُّلھ نے, پھُّل پّتیآں
کھُسبُوآں رںگ رّتیآں
کّد سرُو جِها سوهنا
چنّ چڑھِآ منموهنا
مهِکاں دی رانی هَے
دِلکس سُآنی هَے
جِّدھروں دی لںگھ جاوے
کھُسبُوآں وںڈ جاوے
اُه جد وی بول پوے
موتی هی ڈول دوے
بُّلیآں جاں هِّل جاون
کلیآں هی کھِّل جاون
دِل لَے گای اُه مےرا
سکھنا هويا ڈےرا
رات دِن دی کھبر نهیں
سبھ کُجھ هَے سبر نهیں
اُه نجر نهیں آوے
رات نیںد نهیں آوے
دِل نُوں سمجھا بَےٹھوں
کی روگ لوا بَےٹھوں
کوای هل نهیں چارا
پھِرداں مارا مارا
اُه پںچھی سُرخابی
رںگ گُوڑھا گُلابی
اُه کِّتھے اُڈر گِآ
کِاُں سانُوں بھُل گِآ
کدے سهِر مےرے آوے
اَےدھروں وی اُڈ جاوے
چُوری کھلاںواںگے,
دِل نال لاواںگے
جے پراُپکار کرے
مُڑ آوے پھےر گھرے۔
