ِاک تٹورتی سهِر وِچ بھڑک پای جد اّگ,
ساگر بھاںبڑ دےکھ کے هو گِآ جھّگو جھّگ۔
جد کنّاں نُوں کیلدی جھاںجر دی چھنکار,
پَےراں اُّتے ڈِّگدی سملے والی پّگ ۔
دِن بھر هُںدا اَوپرا دپھتر وِچ سریر,
سامیں ٹھےکے جاپدا آپنا سارا جّگ۔
ِاک دُوجے دے واستے رهِںدی کِنّی کھِّچ,
ِاک دُوجے توں دےکھیاے رهِ کے رتا الّگ۔
کّلی کاری بھٹکدی کی کھّٹِآ هَے سوچ,
اجے وی اکلے کملیاے دِل دے پِّچھے لّگ۔
سهِر بنارس هو گِآ اَےوےں هی بدنام,
تّکو آپنے آپ وِچ کَون نهیں هَے ٹھّگ۔
اج پھِر سَےدے نال هی تُر جانی هَے هیر
اج پھِر دھیدو چاردا رهِ جااےگا وّگ۔
