ِاک تُوں نهیں سی اُگمنا اُمراں دے موڑ 'تے
کھِڑنے سی گُل هزار چنّ چڑھنے سی هور 'تے
مَےں تاں بهُت سںبھالِآ, پر شام پَے گای
وِچھڑن دا وکت آ گِآ, گردِش دے زور 'تے
ِاک بںسری دی هےک کی ندیآں نُوں روکدی
ندیآں دا کِهڑا زور سی ندیآں دی تور 'تے
نچنا تاں کی سی اَوسنے, دو پل 'چ کھُر گِآ
کنیآں کی چار ڈِّگیآں مِّٹی دے مور 'تے
'زںجیر هَے زںجیر نُوں جھاںجر نا سمجھنا'
هںجھُوآں دے نال اُکرِآ سی بور بور 'تے
تےرے پراای هون دی کِاُں رات اےنی چُپ
اُّٹھاں تڑپ تڑپ کے ِاک کںنگن دے شور 'تے
سُورج تلی تے رکھ کے مَےں جِتھے اُڈیکِآ
تےری خبر وی آای نا کدے اَوس موڑ 'تے
