(1)
وّگی وا, تے کبراں رُنّیآں وو
کِںنج درد چھُپااُن وِچھُنّیآں وو۔
مَےنُوں دِسن کاپھلے روهیآں وِچ
جد نجر مسیتاں دی هُنّیآں وو۔
رُّتاں سُّکیآں تے ڈولن اّک-کھںبھیآں
لیرو لیر اُڈےںدیآں چُنّیآں وو۔
سوهنا سهُ سلواڑاں دے وِچ رُلِآ
جِںداں بَےٹھ پّتن 'تے بھُنّیآں وو۔
کوای پَےڑ رےت توں ڈُوںگھی هَے
اساں نجراں تھلاں وِچ گُنّھیآں وو۔
کوای سبر پھکیراں وِچ وسدا
اّک پین هواواں سُنّیآں وو۔
(2)
بِن ےار دُآواں بُّڈھیآں وو
کُوںجاں سِکھر دُپهِراں نُوں اُّڈیآں وو۔
بِن ےار دے باهواں بُّڈھیآں وو
رُںگاں پااُںدیآں رو رو لُّڈیآں وو۔
ناںه مِرگ چِراں دے راه جانن
بنے برِچھ پُرانے مُّڈھیآں وو۔
پّکے پُلاں 'تے دُآ کر راتاں نُوں
سوهنے آن رُآون جھُّگیآں وو۔
ڈُوںگھی کّسیآں کِنارے ڈھوکاں وِچ
پانی پیںدیآں ماواں بُّڈھیآں وو۔
(3)
چّک اںبر دا جان ملے پِآ
دِهُں کھےڈن دا آن گلے پِآ۔
بھُّلے دےس پُرانے بےلی
پّتجھڑ دا تُوپھان رلے پِآ۔
ساه پَےگںبر پیر نُوں مِل لاُ
کِتوں کِتوں اسمان ڈھلے پِآ۔
بُوهے کھڑی پیر نُوں وےکھے
چُّک کے ڈاڈھا بھار چلے پِآ۔
اُںجھ تاں ےار دے اُهیاَو پّتن
دِهُں دا پِچھلا پهِر چھلے پِآ۔
پںج درِآواں باجھوں ماهی
تن سُولاں دے واںگ جلے پِآ۔
اںبر دے وِچ پیلا پّتر
کِاُں کُرلا کے آن تھلے پِآ !
