کی کهاں کِنّا رِها هاں بےکرار,
کِںج کیتا هَے مَےں تےرا ِاںتجار !
ترےل دے تُپکے دے واکن هر گھڑی
کںڈے اُّتے ٹںگ چھّڈی جِںدڑی۔
جاگ پای پُورب دی بُکل 'چوں سوےر
پَوه پھُٹالے ِاک کِرن لو دی جگی۔
هَولی هَولی سِر تے سُورج آ گِآ,
کڑکدی دُپهِر پھِر دِل دے دگی۔
ڈُلھِآ پّچھم دے وِهڑے وِچ لهُو,
سام دی تِّکھی چھُری گل تے وگی,
کالا کّپھن رات نے دِّتا پسار۔
جھّکھڑاں وِچ سُوکدی ِاک ٹاهن 'تے
چےت چڑھدے کُجھ کرُوںبلاں پھُّٹیآں۔
رات دِن ِاس دے اںگاں نُوں ٹُںب کے
لںگھیآں پَوناں دُمےلوں ٹُّٹیآں۔
کوای پھُل کھِڑِآ تے پھل آيا نهیں
جھڑ گاے پّتے اُمیداں لُّٹیآں
سّکھنی هی بیت گای ِاس دی بهار۔
ِاس ترھاں ِاک وار کاںگاں اُّٹھیآں
جاپِآ دِل دے سهارے ڈھهِ گاے۔
هور سّبھو ولولے سبھ کھِآل
اےس ِاکو وهِن دے وِچ وهِ گاے۔
هںبھ کے تے پرت گاے لهِراں دے پَےر
لهِںدے لهِںدے اںت پانی لهِ گاے۔
پر گاے کُجھ سِّپیآں گھوگے کھِلار۔
مُّک گِآ هَے بّس تےرا ِاںتجار۔
