جے مَےں پِّتل هاں
تاں سونا هون دا
ڈھَوںگ نهیں رچاواںگی....
داگی هاں
تاں اُّجلے چِهرِآں دے
هںکارے شیسِآں ’چ
مروا-مروا ٹھُوںگے
آپنے آتم-وِشواس دی
چُںجھ نهیں تُڑاواںگی...
پانی هاں
تاں اَےوےں دُّدھ نال
آڈھا نهیں لاواںگی
آپنی هی ترلتا دا
جشن مناواںگی...
جے نهیں هَے
مےرے کول بابُو- شاهی اَےنک
تاں مَےں ٹّس-ٹّس کردے
زخماں نُوں
لهُو-لُهان سُپنِآں نُوں
گرهِنی هوای پربھات نُوں
نںگی اّکھ نال هی وےکھاںگی
جے مےرے کنّاں نُوں نهیں بھااُںدی
نیرو دی بںسری
تاں مَےں چااواں دیآں چںگھِآڑاں نُوں
سّچ دے وّجدے گھورڑُو نُوں
سّدھراں دے وَےن-سِآپِآں نُوں
دووےں کنّ کھڑھے کرکے سُناںگی...
جے مےری جُبان وِّچ نهیں هَے
من کی بات کهِن دا هُنر
تاں مَےں درداں بھری جن کی بات نُوں
کُوںجاں-کںجکاں دی کُرلاهٹ نُوں
دھرتی دی هر ڈرااُنی آهٹ نُوں
کوِتا دی بھاشا وِچ
انُواد کرکے هی بولاںگی
جے مَےنُوں نهیں آاُںدا
تُهاڈے مُتابِک چںگا
وےکھنا
سُننا
بولنا
تاں مَےں خُد دے مُتابِک
وےکھاںگی وی
بولاںگی وی
سُناںگی وی
مَےں ِانسان دی جاای
سااُو باںدر بنن توں ِانکار کردی هاں
