ِاس دھرتی ’تے دُّکھ هی دُّکھ نے پِآرے دےکھ۔
هارے—هںبھے لوکیں گم دے مارے دےکھ۔
دُور نهیں هُن تَےتھوں ساهِل دُور نهیں,
اپنی کِستی دےکھ تے سِرپھ کِنارے دےکھ۔
کی هويا جے چَوهیں پاسیں نھےرا هَے,
نھےرے دے وِچ جگمگ چنّ سِتارے دےکھ۔
مُّکےگی آکھِر ِاه ٹھںڈی رُّت کدوں,
اںدر دے سوالے برپھاں نے ٹھارے دےکھ۔
جد تّک درِآ وِچ سن پانی مِّٹھے سن,
ساگر دے وِچ رل کے هو گاے کھارے دےکھ۔
اُّچے کھڑھ کے وےکھ نا اُّچے گھر نُوں تُوں,
پھُٹپاتھاں 'تے سُّتے پاے وِچارے دےکھ۔
گَےراں واںگُوں اُسدے نال کھلوتے هن,
جو لِّتے سن اُسنے سبد اُدھارے دےکھ۔
