ِاس دھرتی تے هالی تّک تے کوای وی مےرا ےار نهیں ۔
مَےں لوکاں دیآں پیڑاں وںڈاں, مےرا کوای غمخار نهیں ۔
پںدھ هِآتی والا لارِآں بُّتِآں وِچ لںگھ چّلِآ اے,
دِل وِچ لّکھاں سّدھراں نے کوای کردا کَول کرار نهیں ۔
جد کِدھرے اُه چےتے آوے, دِل وِچ بھاںبڑ مّچدا اے,
لّکھ هںجھُوآں دی بارِش وّسے, ٹھردا پر اںگِآر نهیں ۔
لوکو زُلم دیآں کںدھاں نُوں اُّچِآں هور اُسارو نا,
تلیآں اُّتے سروں جماوےں, کردا رّب اُدھار نهیں ۔
هو سکِآ تے چنّ دے واںگر ٹھںڈھیآں رِسماں وںڈاںگا,
مَےں دھرتی دا سینا ساڑاں, ِاه مےرا کِردار نهیں ۔
جد پھُّلاں تے جوبن هووے, چُّکدے دھَون نے ٹوهراں نال,
وِّچ خِزاں دے لںگھی هوای, بھُّلدی کدی بهار نهیں ۔
بُّکل وِچ سِر دے کے 'راهت', بھاوےں هںجھُو کےر لواں,
هُن اُهدے پَےریں نهیں پَےنا, کرنا وی ِازهار نهیں ۔
