ِاشک کرنے دی اُمر هَے۔
مِزاج کرنا ِاشک لوڑے۔
مںگ پُوری کرنی رُوه۔
ِاشک هکیکی کرنا مَےں۔
ِاشک کرنا هَے اَوس دے نال۔
جو کن-کن وِّچ وّسدا۔
هر شَےا اَوسدی دّسدا۔
چاهواں اَوسنُوں تّکنا مَےں۔
جیهنُوں مِلن ویه بیهلولیآں
جِهدا لںگر ودھدا جاوے۔
جِهڑا سادھاں نُوں نا منّے۔
بّس اَوس نُوں منّنا مَےں۔
جو گرِستی ِاّزت ودھاوے۔
اک اونکار دے راهیں, مَےنُوں کُدرت درس کراوے۔
جِهڑا نانک ساهِب کهاوے۔
اَوهدے پَےڑیں چّلنا مَےں۔
سرب نُوں جِس نے بخشی کلم۔
پڑھن والِآں بخشے کرم۔
خُش هُںدے جو کوِتا پڑھکے,
نانک ساهِب دِوانے پڑھکے
ستِ کرتار بولنا مَےں۔
ِاشک کرنے دی اُمر هَے۔
دِل لوڑے ِاشک کرنا۔
مںگ پُوری کرنی رُوه۔
ِاشک هکیکی کرنا مَےں۔
