ِاشک کےها کےها آںدا ! سُنو اڑی ماےو, مَےں کےا جاناں ?
ِاشک اهیں کُوں آکھنِ سارے, راتیےاں ڈیںهاں جو روواںدا ۔
ِاشک سراسر جان ملامت, لوکاں نُوں نهیں بھاںدا ۔
اکل شرم سبھ دُور سٹیںدا, ِاشک جهےں ڈهُوں آںدا ۔
ساه سّچل دا روز ازل دے, وِره کنُوں نهیں واںدا ۔
