ِاسک نُوں هّک دا راه کیتا اے۔
مَےں کوای ےار گُناه کیتا اے?
هاں مَےں دھوکھا کھادا سی,
هاں مَےں فِر وساه کیتا اے۔
انّھےواه مَےں درد کمايا,
پِآر جو انّھےواه کیتا اے۔
اُهدے پھُّلاں ورگے هاسے,
مَےنُوں کھِّڑی کپاه کیتا اے۔
ازلوں مےری رُوه کںواری,
جُّسے نال وِآه کیتا اے۔
دُنیآ دے سںگ نِبھدی نهیں سی,
دھّکے نال نِبھا کیتا اے۔
وِّچھڑ گایآں دے چےتے مےرا,
اَوکھا لَےنا ساه کیتا اے۔
جّگ دی کی پرواه سُغرا نُوں,
ِاسک نے بے-پرواه کیتا اے۔
اّکھ تے سُپھنے رل کے اّج,
دِل دا سهِر تباه کیتا اے۔
جد مَےں ِاسک دی پےسی بھُگتی,
اپنا آپ گواه کیتا اے۔
سُغرا سّدف دی گجل انوکھی,
سُکھنوراں واه واه کیتا اے۔
***
پرےم دے ِاّک پّتر تے سارا مَوسم وِکِآ چےتر دا۔
مُورکھ ساهوےں مُورت بن کے پھوٹو چھِکِآ چےتر دا۔
***
