هُن اُهناں نُوں کدی نهیں کهِنا۔
درد سهِنا تے چُّپ هو رهِنا !
جے مِلن وی تاں گّل نهیں کرنی !
نجر تّک اُهناں وّل نهیں کرنی !
آپ تڑپھنگے آپ آونگے,
واستے پا پا بُلاونگے!
پرن کردا هاں مَےں کای واری,
جد کدی جاگدی هَے کھُد-داری۔
نَےناں وِچ پر هےا دے ڈورے لَے,
جادُو-مستی بھرے کٹورے لَے,
جھِجکدے, سهِمدے, اتے سںگدے,
بِن بُلاياں اُه لاگدی لںگھدے,
پرن بھُّلدے تے هوس اُّڈ جاںدے,
ججبِآں کول بول تھُڑ جاںدے۔
هُسن دا جور جاندے نے اُه۔
نبج دِل دی پچھاندے نے اُه۔
کھاک ساری دا ناں وپھاداری,
ِاسک وِچ کد پُگی هَے کھُد-داری !
ِاسک تاں هَے کھُدی دا مر جانا,
بھُّل اُنھاں دی تے آپ بکھسانا۔
