اُںج تاں مُّدت هوای خُدا مرِآں
تےرے مےرے وِچکار
کُّجھ وی آ جا نهیں سکدا
نا کوای آِات
نا کوای گُرُو دا بول
پر اّج جدوں تُوں دُوجی وار
ایشور نُوں دھِآيا هَے
مر چُّکے اّلاه دی آِات مُڑ زِںدا هَے
ایشور دے سِرهانے
دھُّپ دی تھاں سِگرٹ سُلگاای تُوں
تاں مَےنُوں ےکین هويا
تےرے نال گّل هو سکدی هَے
تُوں مَےتھوں مےرا دھرم نهیں پُچھےںگا
جِس کِسے نے ایشور نُوں
رّب نُوں جاں رزیآ نُوں
سِگرٹ واںگ پیتا هَے
پی کے سُّٹ دِّتا هَے
اُه کھُشکِسمت هَے بںد-کھلاس
کِسے نے اُسدے سِر توں
فالتُو, انچاهِآ بوجھ لاه دِّتا هَے
پر ِاه کَےسا رّب هَے
کَےسی ِاه رزیآ هَے
جِسنُوں سِرف پیتا هی جا سکدا هَے
سُّٹن جوگ ٹُّکڑا کدے نهیں بچدا
ِاه کَےسی دوستی
ناجاِاز هرکت بن
تن بدن نُوں لِبڑی هَے
مَےں بھرے بازار
ایشور نُوں هںجھُو واںگ اّکھوں سُّٹ دِّتا سی
پر ِاه ایشور خُدا واںگ چیڑھا هَے
مگروں هی نهیں لهِںدا
ایشور ِاّک شهِر سی
هلکی جهی دوستی دی دھُونی جهی بال کے
مر چُّکے لاهَور دی گّل اسیں کردے ساں
ایشور دی هر گّل-بات
لاهَور دی گلی بازار سڑک واںگ چلدی سی
لاهَور دی سبھ توں گلیز
'ِاچھرا' ِاّک بستی هَے
جِّتھے مَےں
کّٹے سن آپنی جلاوتنی دے دِن
اَوس دلدل وِّچ سُںڈی واںگ مَےں پلِآ
اّج وی جد اَوس نُوں پھےر ےاد کردا هاں
دلدل وِّچ بَےٹھدا, تُردا, کھُش هُںدا هاں
ایشور نُوں شَوک سی سُںڈی کول بهِن دا
ایشور چلا گِآ
آکھر اُه سُںڈی نهیں سی
اُس نے اُّڈ جانا سی
خُدا هووے جاں ایشور
دوهاں دا کںم هَے
بںدے نُوں پُّٹکے وتنوں سُّٹ دےنا
ادن دے باغ توں
ِاچھرا-لاهَور توں
ایشور ےار توں
جلاوتن هو کے وی سُںڈی دی سُںڈی هاں
جِس اّکھ 'چوں ڈُّلھا هاں
اُس نُوں بھُّل نهیں سکِآ
ِاهناں نُوں رّج کے
مَےں نفرت وی نهیں کر سکدا
