جے ِاشک دی تَوهین هَے ۔
تاں ماملا سںگین هَے ۔
نَےناں 'چوں موتی کِر رهے
مَوسم بڑا غمگین هَے ۔
غم دی شناکھت هو گای
درداں توں هُن تسکین هَے ۔
شِّدت دی کےهی ِاںتها
بِرها 'چ اُه لِولین هَے۔
پرجا ادھُوری گِآن بِن
راجا بڑا مسکین هَے ۔
چِهرے نے رهِںدے بدلدے
هر دِل بھروسےهین هَے ۔
ناگاں دے ڈّسے بول نے
تے بےسُری جِهی بین هَے ۔
