جے کر لوکو ڈھهِ گای, برلن دی دیوار,
ٹھهِرے گی پھِر کِس ترھاں, ِاه کںڈِآلی تار۔
پُّٹھے پَےریں, تُر گِآ, در تے آ کے ےار,
کِسمت ٹُونے هاریاے, کِّتھے دِّتی هار۔
مَےں مُنکر نهیں ےاریاُں, سُن مےرے دِلدار,
ےار کهو تے رّکھ ديو, مےرے سِر تے بھار۔
جے تُوں هیر هَےں کِتے, لَے راںجھے دی سار,
وںجھلی چیکاں ماردی, سُن بےلے وِچکار۔
ِاک ِاکّلی کِرن دا, وےکھو کی کِردار,
دِّتے ساڈی جھول وِّچ, سّتے رںگ کھِلار۔
جِسم دے جُوهوں لںگھ کے, کر رُوه دے دیدار,
جیون جوگا هو گِآ, مر جانا ‘اوتار’ ۔
