سُن نی نار کُآریاے, ِاک گّل سُناواں
تےرے بُّت نُوں دےکھِآ, مَےں وِچ هواواں
کر کر گاے تَےں سِراں تے, سَے بےلے چھاواں
پَوناں واںگُوں مےلھدی, تُوں کول جھناواں ۔۔۱۔۔
تےرا کهِر دا بُّت کی, بس کھُّلھیآں واگاں
کالا شاه ون جھُّلدا, جِاُں شُوکر ناگاں
تخت هزارے راںجھنے, جاں آایآں جاگاں
تےری رّت تھل کھُّلھیآں, درِآ دیآں واگاں
ماری روه گھمسان وِچ, جل جل کے ناگاں
کھںجر سِکھر-دُپهِر دی, تھل تھل کے راگاں ۔۔۲۔۔
سُن نی نار کُآریاے, کی آجز-جوری ?
آ جا بےلے جھںگ دے, تُوں کھےڈن هوری
تےرا وگدا رهے جھناں نی, سَے هشراں توڑی
تےرے راںجھن شاه-سوار دی, کِسے واگ ناںه موڑی ۔۔۳۔۔
ساتھوں تارِآں نے مُوںه موڑِآ, رو ااُدھ وِهانی
نَےناں والیاے بخش دے, فجراں دے پانی,
اسیں مارے اّدھی رات نُوں, اُمراں دے هانی
دے جا رهِم دی کنی نی, دروےشاں تانی;
هارے پُّتر سِدک دے, اسیں پاپ-کهانی
تُوں گھُںڈ نُوں چُّک کے واردے, رِشماں دے پانی ۔۔۴۔۔
