کِسے پاتنی نُوں سّد دےںدے,
گھنی رَےن دے پانی۔
چھان رهے اںبر کُل دھرتی :
“اُه کِس نےں دے هانی ?"
کھِّچی دھُنکھ سبر دی کالاں,
چِّلے چڑھے سِتارے۔
ناجک ترِناں چیر کے لںگھے,
اںبر دے هرکارے۔
مَےںڈی دِلڑی 'تے بِّجلااے,
سَےآں مےگھ هُلاسے۔
رِم جھِم وےکھ رهی گگناں دی,
مُّڈھ کدیمی پاسے ۔
مےرے دِل 'چوں 'واج سُنیں کُای,
ناجک سیریں ناداں۔
مےرے کدماں هےٹھ وِچھاایآں,
کاپھلِآں دیآں ےاداں۔
مَےنُوں واٹ سِںدھاں دی دّسی
کِسے پاتنی دُوروں۔
مَولے رُّکھ بےلِآں دے مُڑ
مَےں هںجھُوآں دے نُوروں۔
آهٹ مےرے کدماں دی جاں پھِر,
بھےد دھرت دا کوای۔
پّتھر هوای گُپھا 'چوں اُّٹھی,
وںجھلی دی ارجوای۔
کوای کوای بول دھرت 'چوں سُندا,
گهِلا دِل گھبراوے۔
چمک وِراٹ نبھاں دی وِّچوں,
هںس پُرانا گاوے۔
مںجھ دُور تارِآں ونّی
بھرے گھنے رُوه-مےلے۔
آ کِچرک کنّسوآں دےسن
پَوناں جھںگ دے بےلے ۔
ڈُّبے سُورج واںگ انےکاں
ِاس روهی وِچ چھالے۔
هُوراں دے سُپنے دی دی اےتھے
اّگ پِآ کُای بالے۔
مَےں بے-دوس پھکیر پُرانا
سُّکے سرور تیراں۔
بیتے بهُوں سال, وِچ جھںگ دے
کِوےں پچھاناں هیراں ?
ِاک کُوںبل هُّلی تاں مارن
پَےڑاں چُّک ونِ پھےرے ۔
کِتوں جھناں دی رُن جھُن ٹھںڈھی
چُںمھدی مستک مےرے ۔
مَےںڈے کاسے وِّچوں اُّڈن
جُگنُوں-بھےسِ دُآواں۔
دھا دھا روهیآں سینے لّگن
سجدے کردیآں چھاواں۔
پار جُگاں دی کالی کُوٹوں,
ٹھںڈھی وےل اںگُوری۔
مَےںڈے هںجھُوآں نال چھُهاون
هّتھ مُوسا دے نُوری۔
جِوےں جُلَےکھاں دے سُپنے دا
پِرم پِآلا پی کے,
هرے کچُور تھین, مُڑ جیون
جِنھاں هلاهل ڈیکے :
سُںجھے کھُوه ےُوسپھ دے جد سی
تھل کںڈِآلے رواے,
پِآسے ِاک کنی دے باجھوں
سیںه برِںڈے مواے۔
ڈُوںگھے وهِن جھناں دے بھاری
رّج نَےناں نے پینے۔
تان بںسری پھےر جگااے
کنّ کھِجر دے رینے۔
کوای 'واج سُنی, رو اُّٹھے,
ترِن سُّکے تے لُوهے۔
مَےںڈی نجر دے سامھے کھُّلھے,
تارِآں دے سَے بُوهے۔
