تےریآں روهیآں وِچ نے
مےرے بول پِآسے,
تےرے چنّ دے هےٹھ نے
مےرے کَول اُداسے۔
کُوںج دے پر 'چوں ڈِّگدی
کوای دھُوڑ مَےں وےکھی,
مےلِآں دے وِچ کھےڈدے
اںنجان جِهے هاسے۔
تےری راه وِچ رُلی سی
پھرِآد پھکیری,
کھانگاهاں دی چُّپ وِچ
مےرے دھُّکھدے پاسے۔
تےرے کھںڈراں نال مَےں
اسمان نُوں مےچاں,
تےرے برِچھاں هےٹھ سی
کُجھ مِلے دِلاسے۔
پاک مسیت 'چ کراں مَےں
بهِ ےاد جھناواں,
ساُن ماه دے سدا هی
مَےنُوں رهے دھرواسے۔
تےری سِکھر دُپهِر وِچ
جد بھکھِآ کےسُو,
ڈاڈھا توڑن لّگِآ
مےری جان دے کاسے۔
هواے سّد پردےس جِاُں
مےرے کےس باُرانے,
هواے کالے کھُوه وِچ
مےرے کدم بے-آسے۔
جدوں کدے مَےں جوگ دی
سی واٹ پچھانی,
برِچھاں دے سِر پُرے دے
لّکھ کٹک هُلاسے۔
جدوں کدے مَےں پُرے وِچ
سںگ ےار دے تُرِآ,
راه روهیآں دا دسدے
کُجھ ناگ اُداسے۔
اَونیآں بُوںداں اساں نُوں
سُن ! مِلیآں جانی,
جِنّے تےری واٹ دے
اساں رںگ کِآسے۔
جو کُجھ مےرا نهیں هَے
لَے باگ نُوں جاواں,
مَےنُوں ےار دی چُّپ هی
پھڑ رهی چَوپاسے۔
ِاّکو 'واج پھکیر دی
پردےس 'چوں آوے,
ندیآں واںگُوں چلے گاے
مَےنُوں چھوڈ چُماسے۔
پربت واںگُوں کھڑا هَے
ِاکرار جو مےرا,
ڈاڈھے سهُ وِچ کھُرے پای
جِںد واںگ پتاسے۔
پیلے پّتراں هےٹھ نے
پرچھاوےں مےرے,
وناں کریراں اںدراں
مےری جِںد وِگاسے۔
مارُوتھلاں نے دّبِآ
رگ کوِال نُوں هےٹھاں,
لوه-تھںمھاں دے موڑ 'تے
ساه کھڑے هراسے۔
داوا-اگن دُپهِر نُوں
وِچ جھّکھڑاں اُّٹھی,
بلی هرپھ 'چوں بنی هوای
کوای کلم وِناسے۔
مےرے پراں 'تے چمکدے
تےری دھُوڑ دے کِنکے,
بھاوےں سُورج چڑھن پاے
سَے برس آگاسے۔
