جھُوٹھا اّکھر جیبھ تے رُکِآ هويا سی
اَےسے لای مےرا سںگھ وی سُّکِآ هويا سی
رّجِآں پَےراں هےٹھاں آ کے مِّدھی گای
کیڑی دے گھر آٹا مُّکِآ هويا سی
رّب دے اّگے کِوےں رّدِآ جاںدا مَےں
بھاوےں سِر نایں دِل تے جھُکِآ هويا سی
ِاس لای اُس نے مےری هوںد گوا چھّڈی
مَےں شیشے دے مُوںه تے تھُّکِآ هويا سی
بھورا تھاں نایں لّبھی پَےر ٹِکاون لای
مَےں دھرتی نُوں سِر تے چُّکِآ هويا سی
