جِهڑے بںدے دے ول جھاکاں, لّگے کھويا کھويا ۔
جِهڑا مُوںه بُّکل 'چوں کّڈھے, جاپے رويا رويا ۔
خَورے کِهڑا خَوف هَے تاری ? سهِمےں سهِمےں بںدے,
ِاس بستی دا ِاک ِاک بُوها, دِّسے ڈھويا ڈھويا ۔
ِاںجھ لگدا هَے جِاُں دھرتی 'تے, پّتھر برسے هوون,
پّدھر تھاواں کِتے نا لّبھن, جاپے ٹويا ٹويا ۔
اپنے موڈھِآں اُّتے بںدا, اپنی لاش دھریکے,
اُںج تے ٹُردا پھِردا لّگے, پر هَے مويا مويا ۔
کِّتھوں تیک کروگے کھوٹے, ونج وپاری لوکو,
کفن نوےں دے مُّل جو دِّتا, لّگے دھويا دھويا ۔
رسماں دے ِاس نگر دے اںدر, 'اختر' اپنی پُوںجی,
لُّٹی گای ِاک پل دے اںدر, جوڑی پھويا پھويا ۔
