سُن جِهلم دے پانیآں, تِرے جھِم جھِم کردے هّتھ
سیهاں دی رُّت سمےں توں, پای چُںمھدی تےرے هّتھ ۔
چڑھِآ تےرِآں پانیآں اُمر دا ڈاڈھا سےک
کھاک دے سُّتے روه وِچ, تےری لںمی اںبر-هےک۔
تےرے هڑھ وِچ کںبِآ, جو تارا تپدا رگ
جِسدے اںدر سما هَے, جِسدے لاںبھے جّگ ۔
کرکے باهاں لںمیآں, تَےنُوں مِلدے آن پھکیر
پھجراں دے تن رںگلے, وِچ رُوه هو گاے دِلگیر۔
لںمے گیت پںجاب دے, تےرے بُوهے کردے لو
تک لگراں اَوهلے بےلیآ, چنّ اید دے ڈُّبدے رو۔
چڑھدے جوبن کُوکدی, تِری اُّچی لسکر-'واج
رُمک سهِم دی پھجر دے, چُںمھدی رِمجھِم تاج۔
سرکڑِآں دے بُںبلیں, چڑھ رُمک رهی کنّسوا
کِس وگدے ڈُوںگھے راج 'تے, پاے کردے جُگنُوں لو ?
سُن جِهلم دے پانیآں, تےری مںگدے رو کے کھَےر
بُوها کھُونی گهِر دا, پاے ڈھُوںڈن ساڈے پَےر۔
رںگدے چِڑی دے کھںبھ نُوں, تےرے وگدے هواے پِآر
سرکڑِآں دے بھّٹھ وِچ, جد تپدے آ کے هاڑھ۔
