زِکر تےرا چھِڑ گِآ مَوسم شرابی هو گِآ ۔
کی هويا جے رںگ مےرا وی گُلابی هو گِآ ۔
بھُّکھا-نںگا سی جدوں اُه دوستی دا مان سی,
ےار جد دا لّکھپتی هويا هِسابی هو گِآ ۔
بھٹکدا ساں جد هوا وِچ کَوم دا شاِار ساں مَےں,
گّل جدوں مِّٹی دی کیتی مَےں پںجابی هو گِآ ۔
شِار کهِنا درد دے سهِراا دے وِچ هَے بھٹکنا
شِار سُننا دوستا لوکاں دی هابی هو گِآ ۔
دُشمنی وی پِآری لگدی بیتے هواے کّلھ دی,
اّج دی ےاری دا وی مزهب رکابی هو گِآ ۔
شِارگو رهِںدا تے خبرے کوای وی نا جاندا,
جھُوٹھی شوهرت واستے مَےں ِانکلابی هو گِآ ۔
بںدی واناں دے جدوں وی بھاگ جاگے نے 'سلیم'
وَےریآں دا وَےر وی خُشیآں دی چابی هو گِآ ۔
