چھِڑِآ زِکر کِتے هاُو,
اُس دی مهِپھِل وِّچ مےرا وی۔
تاز تاں کی اے, ِاه سِرف بھرم اے,
هّتھ نهیں وّڈ هونے, مےرے توں کِسے دے۔
مےریآں رگاں وِّچ دِّتا, کِسے دا 'ساه اے,
آيا 'ونجارا; مُڑ گِآ,
ساِاد اُس نُوں بچپن وِّچ چےتے کردا۔
کوای غم والا کھالی, سُنّسان' تے ِاکّلا رُّکھ هاُو,
ڈاِاری وِّچ لِکھِآ کوای ریجھاں نال 'سبد' تےرے لای۔
جِوے هںجھُو نال لِپِآ, کاگز وی کِتے نا کِتے رُسِآ هاُو,
شُکر تےرا اّج کردا, 'کوای پیڑ, مُّل دےون لای۔
تاهیاُں کهِںدا کِتے, کںڈِآں دا وی' کوای بھاا هاُو,
سّدکے جاواں مَے اُس مولا دے, تےرا-مےرا وی 'زِکر' اکسر هاُو۔
هر کوای دی, آپو آپنی سوچ آ, وّکھو-وّکھری,
مےرے آپنِآں دے درد دا وی, ِاّک دِن نبےڑا هاُو۔
جے هانی هووے تاں کوای, چار گّلاں مُوںه-ماه, جوڑ کے هاُو,
جو تُوں اکھِآ, هو سکدا, مَےنُوں وی کهِ گِآ اُه۔
هاں, ِاّک اّدھا اّکھر بدل گِآ هاُو,
شاِاد اَےسی سبداں دی کوای هےرا پھےری هاُو۔
چّل چھّڈ اَوکھا-سوکھا سار لَےںدے آ,
شاِاد 'سںکھیاے' واںگ ِاه وی سّچ کَوڑا هاُو۔
کِسے پُرنے وَےد دے دِّتے 'مُورداسںگ واںگ,
ِاه وِچار وی کِسے کںم آ جااُو۔
اَوکھا هو جاوے اُس وےلے, لِکھنا مےرے لای,
گُن نُوں چھّڈ کے, کھُوبسُورتی لای, کوای هنےرے چ' وی, مُوںه چمکا لاُو۔
نر نے تاں غما وِّچ وی رهِ کے, کھُش رهِنا, سِّکھ لِآ,
کھُش رهِدِآ راجِآ دّس اںت تےرا کی هاُو۔
نا کِسے نُوں بُرا اّکھے, نا کِسے نُوں چںگا,
اَےسا کوای سهِر, اُس فّکر دا, کِّدھرے وّسدا هاُو۔
کںم سُآرن وےلے رتا وی دےر نا لاوےں,
جد مےرا رّب, آپنی رجا وِّچ, هّسدا هاُو۔
لڑ لا لوے اُس نُوں, جِسدا اڑِآ کںم 'سُآرنا هاُو,
اُجھ مےرِآ سّجناں, دُنیآں تاں تُری پھِرے 'ارباں کھربا۔
سمجھن والا هی سمجھ سکدا, کِںجھ کوِتا دا کںم جّچدا هاُو,
جاگ-جاگ کے وےکھے, دُنیآں اے سںدیپ۔
اّدھی رات وےلے وی سںتاں دا دھُونا تّپدا هاُو,
نِوےکلے کِسے اُجاڑ اںدر دےکھ لای آ کے۔
پںچھی وی کوای, رّب دا ناں جّپدا هاُو,
اُس رّب دی 'رهِمت, هی' هر پاسے دِسدی هاُو۔
دو تارا والا بلّو ِاّک تار تے جّگدا هاُو,
مُّکدی مُّک جاںدی گّل, جد کوای آپنے رّب اُتے,
آپنی 'گّل' چھّڈ دِںدا هاُو۔
