جِںد نِمانی مُّکدی جاوے
کِهڑا دردی درد وںڈاوے
سُّکھ نُوں لّبھن تّسیآں اّکھاں
دُّکھ دے مِلدے سبھ ورتاوے
هر شَےا اُّتے کُدرت تےری
لّکھ پِآ کوای رّب اکھواوے
جیبھاں دے مُّل وّٹے لوکاں
کی کوای سّچی گّل سُناوے
مَےں درداں دا پاںدھی آجم
کِهڑا مےرا ساتھ نِبھاوے
