جِںدگی دا کی هَے جےکر هَے کھپھا۔
هَوںسلے نُوں مَےں بناِااَے رهِنُما۔
هواے هاں نجدیک آپاں جد کدی,
هور وی کُجھ ودھ گِآ هَے پھَےسلا۔
وِنّھ کے رکھ دے مےری هاُمَے دی ڈھال,
تیر جو وی پاس هَے تےرے چلا۔
کَون هَے جو تُر رِها هَے نال-نال,
اےهو وےکھن واستے مَےں رُک گِآ۔
مَےں تےرے وِسواس نُوں لاای هَے ڈھاه,
مَےں تےرا مُجرم هاں مَےنُوں دے سجا۔
کَون سی, اُه کی سی سمجھااُںدا ‘سسی’,
دھُّپ دے وِچ برپھ جِهڑا دھر گِآ۔
