بںد هوایاے اسیں
بھاوےں کِنّے هی درواجِآں پِّچھے
ٹُّٹ نهیں سکدا پر
جِںدگی نالوں ساڈا سبںدھ۔
ِانھاں کںدھاں دی هَےران چُّپ
سَو سَو وار پُّچھدی هَے ساتھوں
هّداں نُوں چیر جان والی
ساڈی نجر دا بھےت۔
بںد درواجے دیآں سیکھاں
کرنا چاهُںدیآں نے آپنا مَون بھںگ
ساڈے هّتھاں وِّچ
کِرت جاں ےُّدھ دے هتھِآر بن کے۔
سرگھی دی سِّلھی سِّلھی پَون
روج لَے کے آاُںدی هَے
آپنی بُّکل ‘چ
نےرھے وِرُّدھ جُوجھدے ےاراں دے سںدےس۔
کوسی دھُّپ ‘چ لِسک اُٹھدا هَے
دھرتی دا گورا تے بھرواں جِسم
جِس وِچوں جِںدگی دی
هر کھُوبسُورتی جنم هَے لَےںدی۔
سیکھاں اُهلے روج هاں تّکدے اسیں
اسمان دی ڈُوںگھی پِآری
نیلّتن دے ِاسارے۔
سیکھاں اُهلے روج هاں سُندے اسیں
سّجرے پھُّٹے رُّکھاں دے
مُسکرااُںدے بال-بُّلھاں جِهے
کُولے ساوے پّتِآں دے توتلے بول
تے پںچھیآں دے انےک بھاںت دے
جادُو بھرے راگ۔
ٹِکی دُپهِر 'چ لّبھدے هاں اسیں
چھپے هرپھاں 'چوں
جاں اُسلوّٹے لَےںدیآں سوچاں 'چوں
بیتے دیآں هاراں جِّتاں
هُن دیآں جدو-جهِداں تے جُںمےواریآں
آاُن والے سمےں دے گُوڑھے ِاکرار۔
مچلن لا دِںدی هَے
کِنّیآں دّبیآں ِاچھاواں نُوں
ڈُوںگھی هُںدی سام وِچ
تارِآں دی چُّپ-تّکنی۔
چنّ چاننی بےسک سںگدی
سیکھاں دے اںدر آاُنوں جھِجکدی هَے
پر ساهمنے آںگن وِچ ڈولھ دِںدی
دِل دے سارے چاا, سارا لاڈ پِآر۔
کی اےنا کُجھ کاپھی نهیں ?
جِںدگی دیآں دھڑکناں وِّچ
هور وےگ, هور جُرّات بھرن لای ?
ِانھاں بُوهِآں تے کںدھاں دا کی هَے ?
بُوهے کھولھ دِّتے جانگے
جاں توڑ دِّتے جانگے
کںدھاں کهِنگیآں آپنے آپ هی
جُلم دے ساکے تے سِدک دے کِّسے ۔
