زِںدگی تے مَےں کھلوتے هاں جدوں دے رُو—ب—رُو
هادسے در هادسے توں مَےں ن هويا سُرخرُو
چھال ماری سی ندی وِچ مَےں تاں ڈُّبن واستے
کی پتا سی اُه کِنارے مُڑ لِآ مَےنُوں دھرُو
مّسِآ دی رات ’چوں ٹوٹا جِها تُوں ساںبھ لَے
کںم آوےگا بڑا جد رَوشنی توں دِل بھرُو
ِاشک ساڈے دی کهانی تاں بڑی سںکھےپ هَے
جھِجکدا مَےں وی رِها تے اُه سُبھاا دا سی ڈرُو
زهِر دے کے اُه جُگو—جُگ جین دی دےوے دُآ
ِاس ترھاں جینا ‘امر’ کِنّا کُ چِر کوای جرُو
