جِسم پُرانی ِاک چادر هَے۔
جان جِسم 'چوں سهِر ب-در هَے۔
جِس نے لِکھن سِکھايا مَےنُوں,
تےرے ناں پهِلا اّکھر۔
اَے آوارا-گرد هوااے !
تےرا گھر هُن مےرا گھر هَے۔
کبراں دی کھاموسی بولے,
بولن نالوں چُّپ بِهتر هَے۔
کل دا سُورج مےرا سی,
چنّ هُما دا ٹُّٹِآ پر هَے۔
اَو دُنیآں دے بھٹکن-هارے,
تےرا گھر تے امرِتسر هَے۔
مِّٹی وِّچ مِّٹی دی رچنا,
مِّٹی نُوں مِّٹی دا ور هَے۔
راتاں 'چوں بےکھاب گُجرنا,
ساون رُّت دا کھُسک سپھر هَے۔
جِس دا هُنر پسںد ن آاے,
دِل وی کَےسا کاریگر هَے۔
