جِسلے سُورج رات دی باںه پھڑھدا اے چنّ چڑھدا اے
جِاُں اںبراں تے ماجھا دُّدھ کڑھدا اے چنّ چڑھدا प्टे
جد اُه سّجرا سّک ملدا اے پُورا جگ بلدا اے
تے پھِر جو بُّلھیآں نُوں رںگ چڑھدا اے چنّ چڑھدا اے
مَےں تّکِآ اے اّکھاں میٹ کے پُورا پِںڈ ای جِّتھے
چھاں نُوں دھُّپ تے دھُّپ نُوں چھاں پڑھدا اے چنّ چڑھدا اے
ِاه گّل لِکھ کے رّکھ لاَو هوسی هوسی جِهناں نُوں جد
بدنیتی دا کالا سّپ لڑدا اے چنّ چڑھدا اے
جِهڑے تھاں تے پُّجدی سردی 'وا دے وِچ کِسے دا
رُّکھاں هےٹھ وی جا کے سِر سڑدا اے چنّ چڑھدا اے
کّلھ وی جِهدا جِّتھے نَوںه اڑدا سی چنّ چڑھدا سی
اّج وی جِهدا جِّتھے نَوںه اڑدا اے چنّ چڑھدا اے
‘سںدھُو’ آپنی سوچ تے آپنی آپنی لوڑ مُتابِک
جد کوای آپنا آپنا رّب گھڑدا اے چنّ چڑھدا اے
