جاگرت دا بےتاب سُنےها,
وِگسن دا کوای شَوک نِرالا;
مچدیآں اسماناں نُوں چھُوںهدیآں
لاٹاں دی نرِت-تان,
جیون ِاک تُوفان ۔
مارُو لهِراں دی تُغِآنی,
پَوناں دی مُوںه-زور روانی,
بِجلیآں دی تڑپھنِ توں اُپجِآ
سد-جیںدا ارمان;
جیون ِاک تُوفان ۔
مِّٹی نُوں جاں چُںمن لاوے,
پھُّل, کلیآں, سبزے لهِکاوے,
بدلے برهِمںڈاں دا نکشا,
ِاس دی هر مُسکان,
جیون ِاک تُوفان ۔
رُوهاں دی هَے باز-اُڈاری,
جاں بےخَوف جِهی ِاک تاری,
زِمیں, آکاشیں تے نکھےتریں,
اےسے دا گھمسان,
جیون ِاک تُوفان ۔
